NAAM: Mirjam & Anouk
LEEFTIJD: 13
STAD: Maassluis
LAND: Wolland
WAAR: Noord-Amerika
NAAM VAN DE BEVOLKING: Wollandianen
BIJZONDER: Ze hebben een groene huidskleur,
drie ogen en een staart
MYTHE: Eeuwenlang geleden, waren er twee
goden genaamd Amer en Ika. Zij waren de goden
van liefde en wijsheid. Amer was verliefd op
Ika maar Ika wilde niets van Amer weten. Hij
wilde niets van Amer weten, omdat ze erg lelijk
was. Amer ging een plan maken om Ika te verleiden
en met hem een kind te baren. Daarom ging ze
zich vermommen als een blonde schone vrouw.
Ze trok een prachtige jurk aan. Toen ging ze
naar Ika toe en hij werd smoorverliefd op haar.
Maar hij wist natuurlijk niet dat het Amer was.
Hij vroeg of ze 's avonds bij hem wilde komen
dineren. Zij zei natuurlijk ja. 's Avonds gingen
ze eten en daarna gingen ze samen naar bed.
Die nacht werd Amer zwanger gemaakt door Ika.
De volgende dag was Amer verdwenen. Ika maakte
zich erg ongerust en doorzocht alles naar die
blonde schone vrouw. Maar ze werd niet gevonden.
De enige die hij zag was Amer. Negen maanden
later baarde Amer een kind. Het was een zoon.
Ika vroeg van wie dat kind de zoon was. Amer
zei: "Het is van jou!" Ika geloofde
het niet. Toen vertelde Amer het verhaal van
de blonde schone vrouw die plotseling verdwenen
was. Ika schrok hevig. Hij pakte een zwaard
en maakte Amer dood, zo boos was hij. Hij voedde
het kind alleen op en hij noemde het Wolla.
Het kind maakte andere goden. Deze maakten de
aarde en de hemel. Hij maakte 1 soort mens alleen
omdat zijn vader zijn moeder vermoord had vond
hij dat de mensen op aarde er niet gewoon uit
mochten zien. Daarom kregen ze 3 ogen, een staart
en een groene huidskleur. Het land waar deze
mensen mochten wonen heet Wolland. Einde |
|
NAAM: Tommy Moerman
LEEFTIJD: 14
STAD: Papaperzie
LAND: Papamaribo
WAAR: Nederland
NAAM VAN DE BEVOLKING: Papariers
BIJZONDER: Ze waren gemaakt toen de oppergod
dronken was. Ze waren gemaakt uit schapen. Ze
voerden oorlog met iedereen die niet in hun
goden geloofden.
MYTHE: In het begin was er maar een wezen
dat leefde, Jabba. Hij had de vorm van een slak,
zijn goddelijke wezen. Maar hij wilde de ruimte
hebben, en begon met het bouwen van de hemel,
Deplacetobie, zoals de Papariers het noemden.
Zijn hemel werd al gouw ontdekt door andere
goden die vonden dat hij zwak was, en bang was
voor kinderen. Jabba was zo boos dat hij 5 zonen
nam: Papa, god van Papamaribo en Paperzie. Maasleandir,
god van de landbouw, de natuur en alles wat
groeide. Orgieos, god van de gezelligheid, het
eten, de wijn en de feesten. Aqua, god van het
water. Vuros, god van het vuur, de oorlog, de
onderwereld en de ruzie. Deze 5 gingen op zoek
naar de wereld van de andere goden en vonden
deze. Hij was lelijk en kaal. Ze kozen een plakje
uit, en wilden die mooi maken. Maasleandir ging
er wonen, samen met zijn broer Aqua,en ze waren
zo verliefd op elkaar dat ze samen gingen smelten
tot Aquamaasleandir. Jabba was boos dat zijn
favoriete zoon Aqua met die vuile Maasleandir
was samengesmolten, en hij vermoorde ze allebei. |
|
NAAM: Elise Bouterse
LEEFTIJD: 13
STAD: Maasland
LAND: Koerië
WAAR: Verenigde Staten
NAAM VAN DE BEVOLKING: Koeriërs
BIJZONDER: De eerste mensen zijn geboren
uit koeien en uit die mensen zijn de eerste
Koeriërs geboren.
MYTHE: In het begin was er een oppergod
genaamd Makoeli. Zij was de godin van het niets.
Ze was ZO eenzaam dat ze ging huilen en ze bleef
maar huilen en huilen. De tranen vormden de
god van de Oerzee genaamd Vanlikoe. Hij stroomde
over de hele aarde en onderscheidde land. Makoeli
en Vanlikoe hielden zoveel van elkaar dat ze
4 kinderen kregen. Zij heten: Tankoebi (de god
van de hemel), Koetana (de god van de aarde),
Pikoena (de godin van de liefde) en Koenina
(de godin van het licht). Tankoebi en Koenina
maakten samen de zon, de maan en de sterren.
Pikoena en Koetana kregen samen een kind genaamd
Boekoeni. Boekoeni hield zoveel van zijn ouders
dat hij ter ere van hun de aarde vruchtbaar
maakte. Er ontstonden bloemen, bomen en dieren.
Hij maakte een koe die erg belangrijk was. Hij
heette Koekeroekus. Hij had de koe zo geschapen
dat de koe geen kalfjes kreeg maar mensenkinderen.
De eerste 2 mensen die uit de koe kwamen kregen
heel veel kinderen die de eerste Koeriërs
waren. De mensen die uit de koe kwamen bleken
erg dom te zijn en maakten een puinhoopje van
de aarde. Boekoeni besloot om deze mensen te
vernietigen. Hij haalde zijn ouders en hun broer
en zus erbij om te helpen bij het vernietigen
van de Koeriërs. Toen de Koeriërs
vernietigd waren dacht Boekoeni eens goed na
om te voorkomen dat hij weer zoiets doms deed.
Dit keer deed hij er erg lang over om een nieuwe
koe te schapen. Maar nu was het een goede koe
die nu wel slimme mensen baarde. Zo ontstonden
de goede Koeriërs. Pikoena en Koetana waren
erg trots op Boekoeni. Zij keken trots toe hoe
de Koeriërs leefden op aarde. |
|
NAAM: D en M
LEEFTIJD: 12
STAD: Maassluis
LAND: st. pieterseiland
WAAR: in zee
NAAM VAN DE BEVOLKING: pieteranen
BIJZONDER: ze kwamen voort uit roet.
MYTHE: Heel lang geleden waren er twee
goden, Epit en Tins. Tins was de god van de
liefde en Epit was de godin van de oorlog. Tins
wilde dat Epit om gebracht werd omdat ze alleen
maar oorlog voerde, maar Epit vond dat maar
niks. Zij wilde juist dat Tins omkwam. Maar
ze hadden allebei pech want beide goden waren
onsterfelijk. Omdat ze elkaar niet om het leven
konden brengen maakten ze constant ruzie. Beide
goden maakten een kind. Die kinderen gingen
op latere leeftijd met elkaar trouwen. En omdat
ze het geruzie zat waren besloten ze een land
te maken waarin de mensen vredig met elkaar
om konden gaan. Deze eerste mensen heten Pieteranen
en ontstonden uit roet. Daardoor waren zij helemaal
zwart. Deze mensen moesten de goden eren omdat
ze anders vernietigd werden. De mensen moesten
ook de aarde bewerken, daardoor ontstonden er
bomen, planten en dieren. Zij moesten goed voor
deze organismen zorgen omdat zij anders uit
het land werden verbannen. Ze zorgden voor alles
heel goed en bleven eeuwig in dit land wonen. |
|
NAAM: Graaf Azagthoth
LEEFTIJD: 22
STAD: Photia
LAND: Dominera
WAAR: Tussen de rivier Khaladrïa
en het gebergte van Narn
NAAM VAN DE BEVOLKING: Er zijn verschillende
etnische groeperingen waaronder de Siniërs,
Kyzeniërs en Aïnueriërs.
BIJZONDER: De Siniërs zijn groot
ambachtslieden en kunstenaars. De Kyzeniërs
zijn bedreven in de nobele kunst van oorlog.
De Aïnueriërs zijn wijs en beoefenen
de wetenschap der magie.
MYTHE: Vyinör
I. Lang, lang geleden, in een tijd toen tijd
niet bestond: tijd bestond niet, want tijd roerde
in de baarmoeder van het duren. Ruimte bestond
niet, want het universum was nog niet verwekt,
noch was er een plaats of punt.
II. Er was geen land, noch zee, noch waren er
zilte golven die op de branding sloegen. Er
was geen Aarde, noch glinsterden er sterren
hoog boven aan het firmament.
III. Er was enkel een kloof van chaos waarin
alle oerkrachten van de schepping in aanwezig
waren. Deze duistere chaos werd Aziluminë
genoemd.
IV. Diep in het hart van Aziluminë sliep
de Oermoeder; Khaladrïa, het ultieme wezen.
Er ging een rilling ging door de slapende geest
van de Oermoeder, van binnenuit naar buiten
uitreikend, en Khaladrïa kwam voor de eerste
keer tot bewustwording (het zijn).
V. Samen met Khaladrïa, ontwaakte ook Alwë,
de Meester der Tijd, en de tijdrekening begon
met het ontwaken van Alwë.
VI. Uit de geest van Khaladrïa voortvloeide
Yëazir -de eenzame leegte, het stoffelijke
universum |
|
NAAM: Michael
LEEFTIJD: 19
STAD: Groningen
LAND: Gouw
WAAR: Bodegro
NAAM VAN DE BEVOLKING: in het sterrenstelsel
Mennerrez
BIJZONDER: Bodegro
MYTHE: Miljarden jaren voordat ons zonnestel
ontstond was er een een planeet die Hebodea
hete, de omloop baan van deze planeet was ongeveer
15x zolang als die van de aarde om de zon. De
Hebodeanen waren een soort mensen die van nieuwe
dingen hielden en continu bezig waren om nieuwe
dingen te maken, omdat de technologie zo snel
ging kwamen ze er te laat achter dat het niet
goed voor het milieu was. Nu moesten ze snel
een manier vinden om hun planeet te redden,
ze hadden al ruimtevaartuigen maar die waren
nog niet getest, maar ze moesten toch iets verzinnen.
Migaritti was een van de slimste personen op
hun planeet en hij wilde wel de proefkonijn
zijn om hun vaartuig te testen, Door een fout
in het mechanisme kwam hij in ons zonnestelsel
terecht en storte hij neer op onze planeet.
Hier woonde ook een soort mensen maar die liepen
qua evolutie zo ver achter dat hij ons primitieve
wezens noemde. Wij beschouwde hem als een god
omdat hij uit de hemel kwam en hij kon zoveel
meer (dat punt hebben we nog steeds niet geevenaard).
Dus leerde hij ons de grond te bewerken en wapens
te maken om dieren te doden, hij deed dit niet
uit ons belang maar voor zichzelf want hij wist
dat als wij tijd over zouden hebben dan zouden
we hem gaan vereren en dingen voor hem doen.
Migaritti was hier al een paar honderd jaar
toen er andere "goden" kwamen (reddingsploeg)
raakte de mens verward omdat deze goden een
andere taal spraken dan de eerste "god"
(dit kwam doordat de taal op hun thuis planeet
verder was ontwikkeld). De nieuwe "goden"
merkte dat deze primitieve wezens op hun leken
qua dna structuur, stuurde ze bericht naar Hebodea
dat ze een reuzen vloot moesten sturen naar
deze planeet met o.a. dokters en machines zodat
we deze mensjes zouden kunnen upgraden naar
een hoger denk-nivo. Het lukte niet de eerste
keer daardoor kwamen er heel veel verschillende
soorten half-goden, daardoor gingen dingen fout
lopen omdat ze andere denk patronen hadden dan
de andere half-goden. Toen ging het zo slecht
op Hebodea dat de goden terug moesten naar hun
eigen planeet.
Ondertussen verstreken er duizenden jaren hier
op aarde en de half-goden deden het met andere
half-goden en met de primitieve mens daardoor
werdt de grote variaties in de mens steeds kleiner,
en langzaam werden ze slimmer. Na al die jaren
dachten de mensen dat de goden niet meer terug
kwamen, maar toen kwamen ze wel terug en de
mens was toen zo vol met woede dat ze niet meer
naar de goden wilde luisteren, En dat pikte
de goden niet, dus stuurde ze een ruimte vloot
met de nieuwste en de ergste bommen en rakketen
naar de aarde. Er waren wel een paar mensen
die naar de goden wilden luisteren en die werden
naar een veilige plek gebracht, De rest werdt
gebombadeerd. De overlevenden bouwde pyramides
over de gehele aarde om nooit te vergeten dat
onze slimheid voor een deel uit de hemel komt.
Maar door oorlogen en inquisities werden deze
dingen vergeten en moesten we zelf herontdekken.
Nu zitten we ongeveer op het zelfde punt als
de Hebodeanen maar dan miljarden jaren later,
lukt het ons ook om te overleven of is t bij
ons een aflopende zaak? ONLY TIME WILL TELL. |
|
NAAM: Michael
LEEFTIJD: 19
STAD: Groningen
LAND: Gouw
WAAR: Bodegro
NAAM VAN DE BEVOLKING: in het sterrenstelsel
Mennerrez
BIJZONDER: Bodegro
MYTHE: Miljarden jaren voordat ons zonnestel
ontstond was er een een planeet die Hebodea
hete, de omloop baan van deze planeet was ongeveer
15x zolang als die van de aarde om de zon. De
Hebodeanen waren een soort mensen die van nieuwe
dingen hielden en continu bezig waren om nieuwe
dingen te maken, omdat de technologie zo snel
ging kwamen ze er te laat achter dat het niet
goed voor het milieu was. Nu moesten ze snel
een manier vinden om hun planeet te redden,
ze hadden al ruimtevaartuigen maar die waren
nog niet getest, maar ze moesten toch iets verzinnen.
Migaritti was een van de slimste personen op
hun planeet en hij wilde wel de proefkonijn
zijn om hun vaartuig te testen, Door een fout
in het mechanisme kwam hij in ons zonnestelsel
terecht en storte hij neer op onze planeet.
Hier woonde ook een soort mensen maar die liepen
qua evolutie zo ver achter dat hij ons primitieve
wezens noemde. Wij beschouwde hem als een god
omdat hij uit de hemel kwam en hij kon zoveel
meer (dat punt hebben we nog steeds niet geevenaard).
Dus leerde hij ons de grond te bewerken en wapens
te maken om dieren te doden, hij deed dit niet
uit ons belang maar voor zichzelf want hij wist
dat als wij tijd over zouden hebben dan zouden
we hem gaan vereren en dingen voor hem doen.
Migaritti was hier al een paar honderd jaar
toen er andere "goden" kwamen (reddingsploeg)
raakte de mens verward omdat deze goden een
andere taal spraken dan de eerste "god"
(dit kwam doordat de taal op hun thuis planeet
verder was ontwikkeld). De nieuwe "goden"
merkte dat deze primitieve wezens op hun leken
qua dna structuur, stuurde ze bericht naar Hebodea
dat ze een reuzen vloot moesten sturen naar
deze planeet met o.a. dokters en machines zodat
we deze mensjes zouden kunnen upgraden naar
een hoger denk-nivo. Het lukte niet de eerste
keer daardoor kwamen er heel veel verschillende
soorten half-goden, daardoor gingen dingen fout
lopen omdat ze andere denk patronen hadden dan
de andere half-goden. Toen ging het zo slecht
op Hebodea dat de goden terug moesten naar hun
eigen planeet.
Ondertussen verstreken er duizenden jaren hier
op aarde en de half-goden deden het met andere
half-goden en met de primitieve mens daardoor
werdt de grote variaties in de mens steeds kleiner,
en langzaam werden ze slimmer. Na al die jaren
dachten de mensen dat de goden niet meer terug
kwamen, maar toen kwamen ze wel terug en de
mens was toen zo vol met woede dat ze niet meer
naar de goden wilde luisteren, En dat pikte
de goden niet, dus stuurde ze een ruimte vloot
met de nieuwste en de ergste bommen en rakketen
naar de aarde. Er waren wel een paar mensen
die naar de goden wilden luisteren en die werden
naar een veilige plek gebracht, De rest werdt
gebombadeerd. De overlevenden bouwde pyramides
over de gehele aarde om nooit te vergeten dat
onze slimheid voor een deel uit de hemel komt.
Maar door oorlogen en inquisities werden deze
dingen vergeten en moesten we zelf herontdekken.
Nu zitten we ongeveer op het zelfde punt als
de Hebodeanen maar dan miljarden jaren later,
lukt het ons ook om te overleven of is t bij
ons een aflopende zaak? ONLY TIME WILL TELL. |
|
NAAM: Kristien Van Driessche en Charlotte Alderweireldt
LEEFTIJD: 16
STAD: 3000 meter onder de zeespiegel
LAND: Ontstanya
WAAR: Op een komeet
NAAM VAN DE BEVOLKING: Ontstaaners
BIJZONDER: Voorzichtig, Intelligent,
Sociaal
MYTHE: In het begin was er niks...echt
niks... totaal niks. Tot wanneer, er uit het
niks, een opwarming ontstond. Een felle hitte
heerste nu over het niks. Door de warmte kwamen
er onzichtbare, kleine deeltjes te voorschijn.
We noemen ze de vier oerstoffen: water,aarde,
vuur en lucht. Het werd nog warmer en er onstond
een explosie van deze vier stoffen. Het water
vormde enorme plassen, de aarde gigantische
stukken vaste materie op het water, het vuur
verborg zich in mysterieuze bulten onder deze
aardkorst en de lucht bleef rustig zweven boven
deze drie. Jaren van stilte gingen voorbij,
toen er plots een ommekeer kwam op de hitte.
Het vroor dat het kraakte, de massadichtheid
van de vier stoffen kromp in mekaar. De lucht
tussen het ijs bevatte een vreemd gas dat zich
vermengde met de ingevroren zandkorrels. Het
gas bevatte eicelletjes en het zand een soort
van zaadcellen. Samen vormde het bewegende wezens
die evolueerden in denkende, handelende en sprekende
samenstellingen van levende deeltjes. Ze leken
misschien wel symmetrisch... Decennia later,
kwamen ze tot het inzicht dat ze boven alles
stonden en gaven de plaats waar ze zich bevonden
de naam Ontstanya. Ze wisten niet dat ze boven
het water leefden, dus noemden ze het een komeet.
Door hun sociale aanleg, breidde deze bevolking
zich uit en gingen zich verspreidden over de
overzeese aardopppervlakten. Het evolueerden
tot hoe we nu zijn, en ze noemen nu 'mens' in
plaats van 'ontstaanders'. |
|
NAAM: G.v.d. K.
LEEFTIJD: 15
STAD: Gent
LAND: Belgiê
WAAR: Europa
NAAM VAN DE BEVOLKING: Belgen
BIJZONDER: Cultuur, Taalkundig heel begaafd,
Muziek
MYTHE: Toen het heelal nog jong was,
en de sterren slechts hun eerste stralen hadden
uitgezonden, ontwaakte er een kern van immense
energie waaruit al het bestaande licht voortkwam.
Dit merkwaardig begin van alles werd de Rostipolokus
genoemd. Na de sterren in de immense leegte
hun stralen te schenken begon de Rostipolokus
zijn schepping. Hij begon met de goden te maken
om hen als leidinggevende opperwezens over het
heelal te maken.
Er werden vier goden gevormd met elk hun taak
om de kosmos in evenwicht te houden. Sharakadjime
was de god van al het kwade en de oorlog, het
slechte werd verzameld in de ene boosdoener
van dit heelal. Hij werd ook symbool voor het
vuur. Maar tegenover dit vreselijks kwaad schiep
Rostipolokus drie goden die het kwade moesten
bestrijden om zo het kwade tegenover het goede
in evenwicht te houden. Er was de god Copacabanic
die bekend stond onder de aarde, de god Ampozilax
die zorgde voor het water en de god Luniticatir
die bij lucht stond opgetekend. Samen met deze
goden schiep Rostipolokus een wereld om het
leven op te verzamelen. Met zijn licht gaf hij
een ster genoeg energie om miljarden jaren te
branden en noemde haar zon. Toen vermengde Hij
een deel van het licht met de met de aarde,
het water, het vuur en de lucht van de andere
goden en vormde zo de aarde. Toen begonnen zij
de aarde te bevolken met planten.
Rostipolokus zorgde voor licht zodat zij konden
groeien terwijl Ampozilax hen te drinken gaf
en Copacabanic grond ter beschikking stelde
voor hun wortels. Luniticatir zorgde voor de
atmosfeer zodat er leven mogelijk was op deze
planeet. Maar omdat de goden de aarde nogal
saai vonden met alleen planten erop die zich
niet konden verplaatsen bedachten zij een ander
soort leven waardoor er wat meer beweging zou
komen. Zij ontwikkelden de dieren met weer alle
verschillende combinaties en creëerden
zo een mooie wereld. Maar toen was er nog steeds
nood aan een aards ras dat kon heersen en het
wereldse gebeuren in goede banen kon leiden.
Daarom schiepen zij de mens in een gelijke combinatie
van elk element. Maar hier liet Sharakadjime
zich niet negeren en begon zijn taak in deze
schepping. Door zijn aandeel van vuur in de
mens bracht hij de corruptie en haat in omloop
zodat de wereld nooit een vredig geheel zou
vormen omwille van het constante gevecht tussen
het vuur en de andere elementen. Maar deze schepping
kon niet ongedaan gemaakt worden en zou altijd
dit evenwicht blijven bewaren tot de schepping
uiteindelijk zichzelf zou vernietigen. |
|
NAAM: John
LEEFTIJD: 12
STAD: Hondesbrugge
LAND: Gera'mondo
WAAR: vlak bij de grote oceaan
NAAM VAN DE BEVOLKING: Shima'alah-volk
BIJZONDER: Shima'alah was een van de
andere goden een soort boer. Hij deed veel voor
de andere goden, zoals helpen op het aarde.
Een ding was niet duidelijk. De slechte goeden
kwamen weer tot leven!
MYTHE: Shima'alah deed veel voor de andere
goden. De goden vond hem een held en maakte
een standbeeld van hem. Shima'alah hielp ook
goden voor vijanden zoals de slechtere goden,
vooral Fatama en Hian. Ze waren vreselijk. Ze
hielpen niet maar maakte alles kapot. De aarde
was bijna weg en er bleef maar weinig over.
Shima'alah was degene die 'm versloeg. Fatama
en Hian werden in een grot gelegd met stenen
erover gegooit. Dat betekende eigenlijk: Wie
niets goed doet mag onder de de grond. Na de
dood van Shima'alah begon het weer. Fatama en
Hian werden monsters en hadden meer kracht om
de aarde op te blazen. Niemand wist hoe ze tot
leven kwamen. Een geleerde San wist het wel.
Er heeft iemand rode zand overheen gestrooid
waarvan ze weer gaan leven maar dan in verschrikkelijke
monsters. Rode zand was eigenlijk nooit te vinden.
Behalve in de hoge bergen in Kishitan. Meer
dan duizend jaar geleden was het gelukt om rode
zand te vinden in de hoge bergen die ook werd
genoemd als Himalaya. Niemand kon Fatama en
Hian tegenhouden. Dus de aarde werd een chaos
en bestond helemaal niet meer. Tot na duizenden
jaren pas begon de aarde weer te groeien tot
een reusachtige bol. Fatama en Hian waren pas
na miljoenen jaren pas verslagen door een rijke
man Dianan'hak. |
|
NAAM: Rik Jongenelen
LEEFTIJD: 12
STAD: Breda
LAND: Nederland
WAAR: Europa
NAAM VAN DE BEVOLKING: Nederlanders
BIJZONDER: Vriendelijk
MYTHE: In 400 na Christus leefde er een
god: Mesopotah, god van de oorlog. Zijn geliefde
zuster Carneahl, godin van vriendschap, was
erg geliefd onder de Nederlanders. Mesopotah
was het zat: hij wilde ook geliefd zijn onder
het volk! Hij smeedde een plannetje. Hij lokte
Carneahl naar een spijkerbed, waar hij een deken
van Emoewol overheen had gelegd. Carneahl werd
vooruit geduwd en viel op haar rug in het bed.
Ze krijsde van pijn, maar Mesopotah's harteloosheid
overwon niet. Carneahl duwde met haar been en
Mesopotah viel op z'n rug: zijn neusbotje schoot
in zijn hersenen. De Nederlanders kwamen geschrokken
de grot binnen. Door haar symbool van vriendschap
stierven alle kwade meesters, goden en godinnen,
tovenaars en heksen. Zo luid de mythe van de
Nederlanders, waardoor hun land zo vredelievend
is. Einde. |
|
NAAM: Marco
LEEFTIJD: 15
STAD: Arnhem
LAND: Holland
WAAR: In de zee
NAAM VAN DE BEVOLKING: Hollanders
BIJZONDER: We eten veel te veel kaas
:-)
MYTHE: Er was eens een machtige god. Hij heette
Marbra. Hij leefde in een universum, zonder
zonnestelsels, dus ook geen planeten. Hij
was eenzaam, hij leefde alleen, maar om een
of andere reden was hij buitengewoon sterk
en slim. Hij wou die kennis overbrengen, en
schiep velen planeten, waaronder ook de aarde.
Maar tot zijn leed, zag hij de zijn gemaakte
wezens oorlog met elkaar voeren, en tot zijn
grotere leed, zal hij straks verschillende
planeten (die hij heeft gemaakt) zien oorlog
voeren met elkaar. Hij zal totale vernietiging
brengen, omdat zijn creaties mislukt zijn.
Dit zal het einde van het heelal zijn, tenzij
we in vrede gaan leven. |
|
NAAM: kimberly rosseel
LEEFTIJD: 13
STAD: HanoPitatra
LAND: Hanietro
WAAR: Op een zwarte plaat, dit is het enige wat er momenteel is
NAAM VAN DE BEVOLKING: PietréHanieten
BIJZONDER: ze hebben aan één van de 2 voeten een 6 de teen (teken van Goddelijke afkomst, de Goden hadden er vroeger 7 aan één van de 2 voeten)
MYTHE: Han & Pietré zijn 2 goden die zichzelf overal heen kunnen wensen, van de ene zwarte plek naar de andere. Niks is er fijn aan, want er is niks te bewonderen, uitgenomen de duisternis die plaats vind. Han heeft blauwe ogen, en wil iets scheppen wat een blauwe kleur heeft. Hij houdt ook niet van stilzitten dus wil hij iets blauws dat beweegt. Hij schept de zee. Pietré heeft bruin-zwarte ogen en houdt van rust en kalmte. Deze mooie god schept de aarde waarop nu de PietréHanieten rondhuppelen. Samen zijn ze niet weg te slaan van hun schepping, maar Pietré vindt dat het genoeg is geweest : Han mag niks meer scheppen of hun krachten zouden sneller uitputten. Pietré is moe van zijn zware schepping en besluit even te rusten. Han grijpt deze kans en denkt aan zichzelf: hij houdt wel van de kleur blauw-wit en besluit de hemel te scheppen, waar hij en Pietré kunnen wonen. Pietré schrikt wakker, maar hij is niet kwaad. Meer zelfs: hij schept weiden, bomen en gras. Samen zijn ze tevreden met hun zelfgemaakte Aarde, maar toch voelen beiden dat iets ontbreekt. Pietré hakt zijn 7de Goddelijke teen af en gooit die in ‘zijn' gras. Er ontstaan verschillende dieren die onmiddellijk ronddollen in het groene en lucht opsnuiven van het blauwe. Pietré voelt dat het compleet is maar heeft veel bloed verloren. Han kapt ook zijn 7de Goddelijke teen af en plant hem in de Aarde. Er ontstaat een man. Pietré & Han laten hun bloed lopen en zo onstaan zon, maan en sterren.
‘Hoe moet deze man overleven?' vraagt Pietré aan zijn broer.
‘Hij zal een dier doden en zal leven van het groen' antwoord deze. En inderdaad, de man overleeft van dieren en het groen, hij drinkt uit de zee en ademt van de blauwe heldere lucht. Maar Pietré & Han hebben zoveel krachten gebruikt dat zij binnenkort al hun kracht zullen kwijt zijn. Dat komt omdat ze geen genoeg liefde krijgen van anderen. Voor ze sterven zorgden ze voor een vrouw en zij en de man vermenigvuldigden zich. Ze vereerden de broers Han & Pietré waarvan hun ziel in de hemel bleef, wachtend op ware liefde… |
|
NAAM: Anneke
LEEFTIJD: 15
STAD: Is er niet
LAND: Is er evenmin
WAAR: de aarde
NAAM VAN DE BEVOLKING: de Tweede Mensen
BIJZONDER: zij zijn de tweede mensheid, die na ons moet komen en die het beter moet doen dan wij.
MYTHE: Hij stond op de pilaar en zijn baard wapperde in de wind. Hij zag er ontzagwekkend uit, zijn verschijning wekte eerbied op, al was er niemand die hem kon bewonderen, want er was nog niets. Er was alleen hij, de pilaar en de uitgestrekte moddervlakte.
Hij strekte zijn armen en hief de staf die hij opeens vasthad. De hemel verscheen en leek open te scheuren. Een helder licht wurmde zich door het dichte wolkendek. Eerst ging dit nogal moeizaam, maar toen het licht uiteindelijk doorbak, zwermde het over de vlakte, kronkelde over de natte bodem en streelde de aarde. De plassen water die verspreid lagen glinsterden in het licht, warmden op en verdwenen. Hij glimlachte.
“Zon” zei hij.
“Zon, water, aarde. Daar begint alles.”
Hij ging zitten op zijn pilaar en keek naar wat hij had gedaan. Moe was hij niet.
“je moet weten wanneer het genoeg is.”
Hij keek uit over de vlakte, en toen de zon begon te verdwijnen strekte zijn arm uit. Een ander, zachter en kouder licht verscheen. Een schitterende ijsblauwe bol kwam op en spreide zijn licht uit als een deken.
“Maan.” Glimlachte de man. Toen legde hij zich neer en sloot zijn ogen.
Toen de zon weer opkwam, opende hij zijn ogen weer. Zijn mondhoeken krulden zich lichtjes. Er was nog een hoop werk te doen. Hij stond op en strekte zijn armen even. Hij zuchtte.
“Je wordt oud, man.”
Zachtjes, voorzichtig bijna, strekte hij zijn hand uit. Een lichte trilling ging door de modder. Het leek alsof iets zich diep daarbinnen roerde. Een vorm kwam boven. De aarde spleet open en een hand kwam tevoorschijn. Ze was niet oud en gerimpeld, zoals die ven de man op de pilaar, ze was jong en sterk, zacht ook, pasgeboren. Even later worstelde een modderig figuur zich los. Rillend bleef hij zitten.
“Sta op!” zei de oude man. “Jij gaat ven deze aardkluit iets maken. Ik geef je iemand om mee samen te werken. Jullie moeten dit doen. Alsjeblieft, verknoei het deze keer niet. Het deed me echt pijn wat ik vorige keer moest doen. Sta op, Mens!”
De Tweede Mens stond op en liep weg. Een eindje verder worstelde een vrouw zich naar boven. De twee wandelden weg over de vlakte, op zoek naar een huis en een nieuw begin.
De oude man keek hen even na en draaide zich om. Hij wist nog heel goed wat hij had moeten doen en vond het vreselijk, maar de toestand was onhoudbaar. Overal werd er wel wat kapotgemaakt. Hij dacht aan die eerste Wereld, die begraven lag, diep onder de modder, en waarvan hij hoopte dat ze nooit meer terug boven zou komen. Als dat zou gebeuren, zouden de gevolgen niet te overzien zijn.
“Deze keer zal je beter moeten oppassen, Tamesis.” |
|
NAAM: Liesbeth
LEEFTIJD: 17
WAAR: Poortwereld
NAAM VAN DE BEVOLKING: Varieert van elfen tot mensen
MYTHE: Heel lang geleden, nog voor de Poortwerelden bestonden, was er duisternis, en een klein, onbeduidend licht. Het scheen, en dat was het. Tot op een dag… zich een silhouet vormde in het licht, en er uit de straling een wondermooie vrouw tevoorschijn kwam. Verwonderd aanschouwde zij, Deirdra, de duisternis, en de eenzaamheid liet haar besluiten een levensgezel als zij te maken. De eerste poging mislukte, en werd de Dwerg Mithon, die haar met zijn vaardige handen de tweede maal hielp. Zo ontstond Djé, en meteen werd de tengere Deirdra verliefd op haar creatie, daaruit ontstond Elweana, godin van de liefde. Djé en Deirdra beminden elkaar, en kregen vele kinderen. En voor elk van deze kinderen ontwierp Mithon een Godsteen. Op een goede dag vroeg de intelligentste van Deirdras nakomelingen, Blanchome, of ze een wereld mocht creëren. Verbaasd gaf de Moedergodin haar toestemming, en Blanchome vroeg haar familie om hulp. Mithon maakte van de duisternis een enorme bol, maar deze was koud en levenloos. Toen nam de god een lok van het gouden haar van zijn zuster Deirdra en hij rolde het eveneens tot een bol, die zo heet en groot was, dat hij de wereld verschroeide. Ditmaal was het Lucene die een oplossing bedacht. Zij nam eerst 1 brok van de zon, verfriste hem met haar adem, en wierp hem door de lucht. “Dit zal de maan zijn.” Ze nam kleine restjes, en verspreidde deze in de duisternis. “En dit zijn sterren, zodat de maan niet alleen is als de duisternis valt.”
De aarde bleef echter dor, en leeg. Merlen huilde bij het aanzien, en haar tranen maakte de zeeën, oceanen, meren en rivieren. Vruchtbare grond ontstond en toen verscheen het eerste groen. De goden besloten dat tijd werd dat ze bevolkt werd. Al gauw ontstond er ruzie over wie de aarde zou besturen, en de vredelievende Dorima suste de gemoederen door de wereld op te splitsen, één voor elk van de goden. Door middel van magische poorten, gecreëerd door de godin van de magie, Axane, zouden de bewoners naar elkaar kunnen reizen.
De diverse volkeren werden gecreëerd en over de Poortwerelden verspreid.
En zo ontstonden de werelden en hun bewoners, met hun eigen cultuur en geschiedenis.
Maar al gauw geraakte de wereld vol, en de oudste zoon Temper besloot dat ieder wezen op aarde een bepaald levensduur kreeg. Als hij die had bereikt, zou hij van de aarde verdwijnen. |
|
NAAM: b1h-leerling van het olympus
LEEFTIJD: 13
STAD: Arnhem en Huissen
MYTHE: Het scheppingsverhaal: het was grijs in de duisternis. Op de grond lagen allerlei vreemde ongevulde vormen. Er was alleen een vulkaan. Voor de rest was het donker, kil en doodstil. Op een dag barstte voor de eerste keer de vulkaan uit. In eerste instantie zorgde het voor licht. Al het lava stroomde van de krater af. Het vulde de vormpjes en de vormpjes werden hard en toen was er leven. Op de grond waren allerlei soorten vormpjes en zo ontstonden allerlei verschillende wezens. Daar uit ontstond ook de mens. Per dag kwamen er 1000 mensen bij. De mens moest ook hun behoefte doen en daar uit groeide planten, gras en bomen. De bomen namen de behoeftes op van de mens en maakte daarmee de zee en water. Het lava kwam daar in terecht en het koelde zo sterk af dat het steen werd. Daarmee maakte de mensen voorwerpen die ze konden gebruiken om de bomen om te kappen en dus genoeg hout hadden om hutten te bouwen. Het voedsel werd geregeld door de dieren die bladeren van de overgebleven bomen trokken. Toen ontstond er licht zonder de vulkaan. De regen ontstond doordat de bomen heel veel water opnamen en dat naar boven stroomde in de boom en de boom een keer in de zoveel tijd ontplofte. Zo ontstond het leven op de wereld. |
|
NAAM: Eline
en Danielle
LEEFTIJD: 12
STAD: Arnhem
LAND: Schietjesbos
WAAR: in
Elielle
NAAM
VAN DE BEVOLKING: Daniles
BIJZONDER: Ze eten met hun voeten. Ze lopen alleen op hun handen.
Het zijn alleen vrouwen
MYTHE: Voordat
dit werelddeel bestond was het 1 grote oceaan. Op
een dag was er een proffeseur aan het diepzeeduiken.
Hij vond een kist en nam die mee aan land. Als hij
thuis de kist open maakt komt er een mooie dame uit.
Die dame had een sleutel om haar hals hangen. De proffeseur
vroeg zig af waar die sleutel van kon zijn. De dame
kon niet praten dus de proffeseur moest heel hard
nadenken voordat hij een idee kreeg. Hij bedacht dat
de sleutel misschien van een andere kist kon zijn.
Samen met de dame ging hij terug het water in. In
plaats van een kist vonden ze een deur. De proffeseur
stak de sleutel in het slot en de deur ging open.
Achter de deur lag een groot land. De proffeseur noemde
het land Schietjesland. De dame woonde er al met een
heleboel andere vrouwen. De proffeseur ging weer aan
land. Hij wilde niet dat het Schietjesbos een onderwaterland
was dus hij ging de andere proffesors inlichten, om
het land naar boven te halen. Samen legden ze het
land droog en het Schietjesbos staat nu ook op de
wereldkaart. |
|
NAAM: Damien van Quickenborne
LEEFTIJD: 14
STAD: Gent
LAND: Feirroeiland
WAAR: In de Indische Oceaan
NAAM VAN DE BEVOLKING: de Buffalo's
BIJZONDER: Ze hebben een spierwitte huid en donkerblauwe
haren. Ze jagen op buffels, en de buffels zijn daar
niet uitgestorven.
MYTHE: Ongeveer drie miljoen jaar geleden was er
eens een buffel die geraakt werd door een neer gebliksemde
boom. Hij was hevig gewond en hij bloedde ernstig.
Overal waar het bloed met in aanraking kwam, werd
tot leven gewekt! Het werd een levend wezen met armen
en benen! Het had een spierwitte huid en donkerblauwe
haren! Hij had de hersens gekregen om te jagen en
zich te beschermen. Zo plantte hij zich voort....en
op korte tijd ontstond er een volk genaamd de buffalo's.
Na verloop van tijd kwam er een volkgroep bij. Omdat
het bloed steeds maar bleef verder vloeien doorheen
het land en andere continenten. Zo kwam de wereld
bevolking tot stand. |
|
NAAM: Kimberly Maes
LEEFTIJD: 15
STAD: Gent
LAND: België
WAAR: In Europa
NAAM VAN DE BEVOLKING: Belgen
BIJZONDER: Cultuur
MYTHE: Voor de mens er was over heel de wereld
niet veel te vinden, alleen twee mooie bomen. Ze stonden
kaarsrecht en hadden felgroene blaadjes. Maar op een
keer was het heel slecht weer en het begon te blisemen.
De bomen die zo mooi en prachtig waren scheurde op.
Er kwamen twee geesten uit: de ene geest was een man
en de andere een vrouw. Ze kwamen in aanraking met
de atmosfeer en werden echte mensen van vlees en bloed.
Deze twee gingen op zoek naar voedsel maar vonden
amper iets. Nadat ze toch wat gevonden hadden begonnen
ze zich voort te planten. En hun kinderen deden hetzelfde
en zo ging dat door en door. Ook de omgeving veranderde
er begonnen bloemen, platen, bomen, struiken te groeien.
Er kwamen ook dieren die voor vlees zorgden. Maar
het grootste wonder was dat elke keer er een kindje
geboren werd, er een nieuwe boom begon te groeien.
Alles verliep goed tot er een mens goden begon te
maken. Hij maakte een god die verschrikkelijk te keer
kon gaan als de mensen niet deden wat hij wou. Iedereen
was bang voor hem, dus deden ze wat hij verlangde
van hem. Maar deze periode duurde niet lang want er
kwam een bundel van licht binnen en die deed de donkere
hemel openscheuren. Zo onstond de wereld zoals ze
vandaag nog is. Alleen een ding is veranderd dat is
de mens. Hij veranderd de wereld elke minuit van de
dag. En dat is maar goed ook. |
|
NAAM: Eline De Rocker
LEEFTIJD: 14
STAD: Beervelde
LAND: België
WAAR: In Europa
NAAM VAN DE BEVOLKING: Belgen
BIJZONDER: Ze eten graag frieten. Ze drinken graag
bier. Ze maken lekkere chocolade.
MYTHE: In het begin bestond er alleen maar een
planeet, de aarde genoemd. Ze bestond ook alleen maar
uit aarde met vanbinnen een kern erin. In die kern
leefde er een meisje, Eline genoemd. Eline was niet
gelukkig. Ze vond het zo jammer dat er niemand anders
in de kern van de aarde leefde. Op een nacht droomde
ze dat er kleine wezentjes bij haar kwamen. Ze zeiden
dat ze gezien hadden hoe ongelukkig zij was. Ze wilden
haar helpen en bij haar blijven. Eline was zo gelukkig
dat ze tranen van vreugde huilde. Haar tranen kwamen
op de aarde terecht en zo begon de aarde te leven.
Toen Eline wakker werd stonden de kleine wezentjes
echt bij haar. Eline had dus niet gedroomd maar alles
was echt gebeurd. Zo kwam het dat er bomen, bloemen,
dieren en mensen ontstonden. Dankzij Eline en de kleine
wezentjes kunnen wij nu leven op de aarde. |
|
NAAM: Jeroen Bakker
LEEFTIJD: 13
STAD: Arnhem
LAND: Nederland
WAAR: in het westen
NAAM VAN DE BEVOLKING: nederlanders
BIJZONDER: Ze zijn ze de beste, ze hebben klompen & ze zijn slim.
MYTHE: Eens heel heel heel vroeger bestond de
aarde alleen uit zand. Op een dag kwamen er twee meteorieten
op de aarde afgestormd: in de ene meteoriet zaten
de zaadjes voor de planten en dieren in de andere
meteoriet zaten de eerste zaadjes voor de mensen.
Toen ze op de grond kwamen doken ze allemaal de grond
in en binnen een week groeide de eerste mensen uit
de grond. De mensen hadden al enige kennis en wisten
dus dat ze een huis moesten bouwen voor beschuting.
Ruzie is er altijd op aarde geweest toen ook al, dus
kwam er ruzie wie waar zijn huis mocht neerzetten.
God werdt boos op de mensen en zij tegen een wijze
man: "Jij moet weer vrede op de aarde brengen
en zorgen dat de mensen meer kennis krijgen".
Zo gezegd, zo gedaan en de wijze man zij ook tegen
de eerste mensen dat ze zichzelf moesten voortplanten.
Dat gebeurde ook zo heeft de aarde zichzelf ontwikkeld
en zijn we in de 21ste eeuw terechtgekomen.
|
|
NAAM: Raymond Bergen
LEEFTIJD: 13
STAD: Arnhem
LAND: Nederland
WAAR: Europa
NAAM VAN DE BEVOLKING: Nederlanders
MYTHE: Voor dat de aarde nog bestond was er een
man, geen vrouw, en hij heette VADER AARDE. Vader
Aarde zwom door het eindeloze water, en hij kon het
zo lang volhouden als hij wilde. Op een dag viel er
een steen uit de hemel in het water, en dat was een
begin voor een rampjaar van Vader Aarde. Dat was pas
het begin. Uiteindelijk kwamen er hele grote stenen
naar beneden dat ze nog dieper waren dan het water:
dus die bleven gewoon staan in het water. Dat noemde
Vader Aarde toen hij nog leefde: Landen. Vader Aarde
moest zwemmen voor zijn leven want die stenen vielen
van alle kanten. Maar op een dag was Vader Aarde zo
moe en hij had er helemaal geen zin meer in om te
rennen voor zijn leven, dus de enige oplossing die
er was althans dat vond hij was zelfmoord plegen hij
deed dat gewoon om te blijven drijven waar die steen
vallen. Maar voor hij dat deed maakte hij op een of
andere manier twee mensen een vrouw en een jongen:
dat waren Adam en Eva. Zo werd de wereld een groot
succes en zijn er miljarden mensen op de aarde. |
|
NAAM: Tessa v.d Lande
LEEFTIJD: 13
STAD: Elst
LAND: Nederland
WAAR: Europa
NAAM VAN DE BEVOLKING: Hollanders
BIJZONDER: Ze dragen klompen, en er zijn veel molens.
MYTHE: Er was eens een ontzichtbare geest, met
klompen aan. Je zag alleen de klompen. De ontzichtbare
geest heette: Klompa. De aarde was verder helemaal
leeg, en Klompa wilde dat gaan veranderen. Op de eerste
dag maakte hij wat gras, en daarop wat bergen, bomen,
struiken en bloemen. Want Klompa wilde dat de aarde
niet meer zo leeg was. Op de tweede dag maakte hij
water en vuur, om het wat spannerder te maken. Op
de derde dag wilde hij een zon en een maan maken.
Die leken op zijn ogen. En zo ontstond er dag en nacht,
licht en donker. Daarna ontdekte hij dat hij alleen
was, en hij wilde graag iemand om gezelschap mee te
houden. Dus maakte hij mensen en dieren, en dat gebeurde
op de vierde dag. Nu moest hij nog voor ze zorgen,
dus zorgde hij ervoor dat er voedsel kwam, en dat
gebeurde op de vijfde dag. Op de zesde dag gebeurde
er niets want hij vond het wel goed zo. Hij was ook
zooooooooo moe. Dan ging hij slapen en werd nooit
meer wakker. De mensen en de dieren leven ondertussen
gewoon verder, en zo ontstond de aarde langzamerhand.
|
|
NAAM: Matthijs Schreur
LEEFTIJD: 13
STAD: Overal
LAND: Vegeta, Aarde en Nemek
WAAR: melkweg
NAAM VAN DE BEVOLKING: Seyans
BIJZONDER: niets
MYTHE: Op een dag was er alleen een helal... in
dat helal was alleen een mens die door het helal zweefde...
dagen.... weken.... maanden.... jaren....eeuwen zweefde
hij door het helal. Op een dag kwam hij een vliegende
bol tegen. In die bol zat een ander mens. Dat mens
heette Goku. Daar achter waaren nog 2 bollen met nog
2 mensen. Ze heette Vegeta en Nappa. Het mens vloog
met de 3 bollen mee naar een planeet die Vegeta heette.
Daar leefde de Seyans. De Seyans waren groot en agresief.
Er was ook een ander ras daar, en die waren minder
groot en agresief maar wel erg slim. De Seyans en
het andere ras vochten dagen.... weken.... maanden....
jaren.... eeuwen vochten ze. Na velen eeuwen waren
er nog maar weinig Seyans over. Het slimmere ras dacht
te winnen. Een paar Seyans gingen met bollen naar
de aarde om te overleven. Op de aarde leefde veel
mensen maar de Seyans waren veel slimmer. Een van
die Seyans heette Goku. Goku moest de aarde vernietigen
maar hij viel op zijn hoofd en vergat zijn missie.
Nappa en Vegeta kwamen daarna de aarde vernietigen
omdat het Goku niet gelukt was. Goku vocht tegen Vegeta
en Nappa en won. Hij gebruikte KA-ME-HA-ME-HA!!! toen
won hij. Maar Goku was zachtaardig en hij liet Vegeta
gaan. Vegeta ging terug het helal in met zijn hyperspace
bol. Goku dacht op aarde veilig te leven. Tot er nog
een vijand kwam die freeze heette en die naar Nemek
ging om die planeet te vernietigen en daar kracht
te krijgen om Goku te vernietigen. Goku ging dus met
zijn hyperspace bol naar Nemek en probeerde freeza
te vernietigen met zijn KA-ME-HA-ME-HA!!! maar dat
lukte niet. Daarna probeerde hij een nieuwe aanval
die KEO-KEN heette.... dat lukte ook niet. Toen werd
hij een super-Seyan en gebruikte KEO-KEN-KA-ME-HA-ME-HA!!!
Dat lukte en hij versloeg freeze. Toen wilde hij naar
aarde terug alleen zijn hyperspace hyperactieve mega
super bol was een beetje kapot dus ging hij naar een
verkeerde wereld. In die wereld waren de Oelieboekiemoekie
poppetjes. Die Oelieboekiemoekie poppetjes maakten
zijn hyperspace hyperactieve mega super bol en toen
ging hij terug naar de aarde... Happy end denk je
nu, huh? Alleen er kwamen nog veel meer Seyan naar
aarde en die vielen allemaal Goku aan maar Goku gebruikte
Super-Seyan KEO-KEN en KA-ME-HA-ME-HA!!! tegen alle
Seyans. Toen vernietigde hij de planeet van de Seyans
met Super-Seyan KEO-KEN en KA-ME-HA-ME-HA!!! HAPPY
END! |
|
NAAM: RA 88
LEEFTIJD: 14
STAD: Overal en nergens
LAND: Planeet Aarde
WAAR: In een klein sterrenstelsel
NAAM VAN DE BEVOLKING: Draken, Mensen en Hemelse Strijders
BIJZONDER: Draken zijn bezonder kwaadaardig, leider is Draconus. Mensen zijn liefhebbend maar zwak en slim, leider is God. Hemelse Strijders lossen conflicten op, hebben enorme krachten
MYTHE: HET BEGIN VAN ALLE GELOVEN: In het begin was er alleen maar een witte vlakte. In het midden van die vlakte stond een berg met een schitterend paleis: het paleis van de Hemelse Strijders. De Hemelse Strijders verveelden zich, want er was niemand om mee te vechten. Ze vroegen God, een onsterfelijke en slimme mens om een ras te maken naar God's evenbeeld. God stippelde een plan uit, en liet via een enorme explosie het heelal ontstaan, waardoor er planeten, tijden, goed en kwaad kwam. De witte vlakte werd de planeet Aarde, een hemels terrein. Maar de kwaadaardige Zwarte Draak, Draconus, zag kans om op de Aarde te komen. Draconus was een Hemelse Strijder, maar hij was eruit geschopt wegens het vernietigen van de 1e dimensie. Draconus zocht wraak wegens deze geintje, en deze Aarde vernietigen was de perfecte kans. Hij creeërde ook een ras ter zijn evenbeeld: de Draken. De Draken waren groot, maar bloeddorstig, en ze waren niet onsterfelijk en konden niet vliegen, zoals Draconus. De Hemelse Strijders waren woest, en ze vroegen God om een oplossing. God dacht diep na, en hij kwam op maar 1 oplossing. De leider van de Hemelse Strijders waarschuwde: ,,Als je dit plan uitvoerd, is de mens verdoemd om strijdlustig te zijn en zullen ze zowel goed als kwaad zijn." God stemde hier mee in, en hij richtte een leger op. Draconus was furieus wegens de arrgontie van deze mens, dus creeërde hij de zwarte Chinese Draak genaamd Gigano om de Hemelse Strijders te doden, zodat God zijn macht zou verliezen. Maar alleen de 3 Leiders werden gedood, en God sloeg met een knuppel Gigano's hersenen in. De Hemelse Strijders vroegen God om hun leider te zijn, en God stemde hier mee in. Samen stichtten ze een grote leger, maar Draconus deed hetzelfde, en hij creeërde 6 klonen van zichzelf om met de Hemelse Strijders te vechten. Ze vochten lang met elkaar, maar toen waren alleen God en Draconus over. God haalde een enorm zwaard tevoorschijn, en hij ging in gevecht met het duivelse monster. Uiteindelijk won God, maar met zijn laatste adem blaasde Draconus de Aarde op als wraak. Maar God creeërde nog een Aarde, de Christense aarde, en andere dimensies met elk een ander geloof en goden, die vanaf het jaar 1000 samen zouden vloeien... |
|
NAAM: Aniek
LEEFTIJD: 19
STAD: Leeuwarden
LAND: Friesland
WAAR: Nederland
NAAM VAN DE BEVOLKING: Friezen
BIJZONDER: Ze praten heel erg leuk en voelen zich niet zo heel erg verbonden met de rest van de Nederlanders
MYTHE: Op een dag kwam Sietse, en hij keek vanaf een wolk naar het land wat beneden hem lag. Hij zag dat het er nu niet bepaald vrolijk aan toe ging, aangezien er nog niemand leefde en hij de enige was die er ook maar een beetje aandacht voor heeft. Hij schiep allereerst de terpen, opdat de mensen (Misn) die hij van plan was later te gaan scheppen niet meteen zouden verzuipen. Toen de bergen uit de grond rezen, kwamen ook de bacterien tot leven. Deze bacterien aten alles op en ze werden zo dik en vervelend, dat ze op Misn gingen lijken. Maar Sietse dacht, nu worden die Misn nog nat. En toen was er een neije dei. Sietse riep zijn broer Siebe en ze besloten samen de topper (een zeilscheepje) te maken om de Misn te redden. Ook gaven ze de Misn omdat niet iedereen in de bootjes kon, een lange stok waarmee ze over de sloot konden springen en ze noemden het het Firljeppen. Aan de andere kant van de sloot woonde Baukje (nee, niet die van de taart), beter bekend als Beppe. Nu kon de Misn alles en was Sietse tevreden. Hij ging weer weg met zijn Kameleon. |
|
NAAM: Thijs Berns
LEEFTIJD: 14
STAD: Elst
LAND: Nederland
WAAR: IN EUROPA
NAAM VAN DE BEVOLKING: Nederlanders
BIJZONDER: Ze eten kaas en lopen op klompen
MYTHE: Op een dag kwam Aarde op de verlaten planeet
en zei: "wat is het toch kaal hier. Geen licht,
geen water, geen bomen en geen gras." Hij besloot
daar een einde aan te maken. De eerste dag gaf hij
zijn glanzend geel haar weg en zei: "hier planeet.
Hier heb je mijn haren als zon een mooi iets."
De tweede dag zag hij de zon een moest huilen, zo
mooi was de zon. Hij huilde zo lang tot al zijn tranen
op waren. Hij zij: "hier aarde, je hebt mijn
tranen als water." De derde dag viel zij huid
er af omdat hij geen water meer had. Hij zij: "hier
planeet, hier heb je mijn huid als grond." Op
de vierde dag deed hij zijn overige bloedvaten weg
en zij: "hier planeet, hiet heb je mijn aaderen."
Hier uit groeiden bomen en planten. Op de vijfde dag
deed hij zijn laagste stukje adem weg, zodat er lucht
kwam, en zei: "hier planeet, hier heb je mijn
adem als lucht." Op de vijfde dag deed hij zijn
hart weg. Hij kon toen nog maar even leven en zei:
"hier planeet, hier komen allen dieren per paar
uit." En ja, er kwamen dieren paar naar paar
uit het hart van Aarde. Op het laats kwamen twee mensen
uit de hart en toen op de zevende dag gaf Aarde zijn
wijsheid daan de uil en zij gebruik mijn wijsheid
goed. En toen stierf Aarde. De planeet had nog geen
naam. De uil zei: Planeet!! Vanaf nu heet je Aarde. |
|
NAAM: Eline
en Tina
LEEFTIJD: 16
STAD: ergens in de ruimte
LAND: Astrolië
WAAR: Op
de Astrolië planeet
NAAM
VAN DE BEVOLKING: Asltroliëzen
BIJZONDER: Het zijn kleine groene mannetjes met lang zwart haar.
Ze wassen zich met modder. Ze eten alleen maar pindakaas.
MYTHE: Ergens in de ruimte vloog er een verdwaalde vlieg.
Hij was verdrietig en lette niet goed op waar hij
vloog. Plots botste hij tegen een stuk pindakaas.
De vlieg bleef er in vast zitten en begon van de kaas
te eten. Tot hij er aan de andere kant weer uit kwam.
Hij had niet gezien dat er ook een heel klein groen
wezentje in zat. De vlieg en het wezentje plakten
aan elkaar door de kaas. Jaren gingen voorbij en de
vlieg en het wezentje kregen vele kinderen. Maar de
vlieg stierf en de wezentjes bleven achter op hun
planeet. Ze waren zo ongelukkig dat ze allen begonnen
te wenen en hun tranen vulden de gaten in de kaas.
Toen viel er zand uit de lucht waardoor het water
in de gaten bruin werd. |
|
NAAM: Anoniem (gaatjegeenreedaan)
LEEFTIJD: 13
STAD: Arnhem
LAND: Oelieboelieland
WAAR: Oelieboeliewereld
NAAM VAN DE BEVOLKING: Oelieboelies
BIJZONDER: ze heten Oelieboelies
MYTHE: Voordat dit wereld deel bestond was het
1 grote oceaan. Op een dag was er een proffeseur aan
het diepzeeduiken. Hij vond een kist en nam die mee
aan land. Als hij thuis de kist open maakte, kwam
er een mooie dame uit. Die dame had een sleutel om
haar hals hangen. De proffeseur vroeg zich af waar
die sleutel van kon zijn. De dame kon niet praten,
dus de proffeseur moest heel hard nadenken voordat
hij een idee kreeg. Hij bedacht dat de sleutel misschien
van een andere kist kon zijn. Samen met de dame ging
hij terug het water in. In plaats van een kist vonden
ze een deur. De proffeseur stak de sleutel in het
slot en de deur ging open. Achter de deur lag een
groot land. De proffeseur noemde het land Schietjesland.
De dame woonde er al met een heleboel andere vrouwen.
De proffeseur ging weer aan land. Hij wilde niet dat
het Schietjesbos een onderwaterland was, dus hij ging
de andere proffesors inlichten, om het land naar boven
te halen. Samen legden ze het land droog en het Schietjesbos
staat nu ook op de wereldkaart. |
|
NAAM: esther en lieke
LEEFTIJD: 12
STAD: Arnhem
LAND: pralamia
WAAR: aan de andere kant van de wereld
NAAM
VAN DE BEVOLKING: de
pralamia's
BIJZONDER: Ze
leven op een hele rare gewoonte. Ze doen altijd wat
ze zelf willen. Ze hebben geen regels. Ze luisteren
nooit naar de farao
MYTHE: Heel
ver weg aan de andere kant van de wereld leefde 20.000.000.000
jaar geleden hele eigenwijze mensen. Ze heten de pralamia's
en ze praten pralamiers dat gaat ongeveer zo: lieygfer
efiutfr grrytfgkle,tr 4rtu4tgg breugyhe mgbrjefb r,jufgm
feryfgre. Ze hadden geen regels en naar de farao luisterde
ze niet.met andere woorden: Ze deden waar ze zelf
zin in hadden en hielden geen rekening met de andere
pralamia's. Ze aten in pralamia zelf geplukte bomen.
Als ze het evenlater weer gingen uitpoepen poepte
ze dieren uit. En achteraf gezien waren dat de eerste
dinosaurussen. Die aten bladeren en de andere dinosaurussen
en daar uit de poep ontstonden weer apen en uit die
apen ontstonden weer mensen WIJ DUS!!!!! |
|
NAAM: Nico Rikken
LEEFTIJD: 12
STAD: Huissen
LAND: Gouw
WAAR: Midden Aarde
NAAM VAN DE BEVOLKING: Hobbits
BIJZONDER: Ze zijn half zo groot als mensen.
MYTHE: Er was eens een 12-jarige Gandalf die jarig
was. Hij mocht de kaarsjes van de taart uitblazen.
Hij had ze allemaal uitgeblazen, dus mocht hij een
wens doen. Hij wenste dat hij een planeet in zijn
bezit kreeg. 10 minuten later kreeg hij de aarde.
Gandalf maakte van de klei die hij ook van zijn verjaardag
had gekregen allerlei wezens. Ook maakte hij o.a.
planten. Hij zette de dingen van klei op de aarde,
daarna sprak hij een toverspreuk uit, zodat alle dingen
gingen leven. Ook wilde hij water op de aarde voor
de planten, dus pakte hij een emmer, liep naar de
kraan toe en vulde de emmer. Toen gooide hij de emmer
leeg over de aarde. Hij wilde eigelijk nog meer mensen
op de aarde, dus gaf hij ze hersens, zodat ze er o.a.
achter kwamen hoe ze zich moesten voortplanten. Na
een jaar was Gandalf klaar. Hij werd weer jarig en
begon dus weer een nieuwe wereld. |
|
NAAM: Virginie
LEEFTIJD: 12
STAD: Rotterdam
LAND: Het land zonder naam
WAAR: Ergens
NAAM VAN DE BEVOLKING: Naamlozen
BIJZONDER: Ze hebben niks bijzonders
MYTHE: er was eens ergens in het heelal op een dag in 1 van deze miljoenen dagen een godin lanillia . en er was een god die had geen naam . maar die god vond lanillia leuk maar zij hem niet want zij kon zijn hoofd niet uitstaan . maar zij lanillia verveelde zich ter pletter dus ze deed zomaar iets en opeens groeide er iets uit het was een soort van mens iets ze wist niet wat het was en ze kon op dat moment geen naam bedenken dus noemde ze het naamloos . en toen ze door bleef gaan met hetgene waar ze mee bezig was kwamen er steeds meer : mannen en vrouwen . en toen vond ze het zo leeg dus gooide ze dingen er bij en dat werden planten er dieren en de hele mikmak . toen die die god weer kwam vroeg die waar ze mee bezig was ze met iets dus hij ging het ook maar doen en opeens kwamen de maan en de sterren en de zon en water en aarde enzo. en toen ze ermee ophielden kwamen er allemaal dingen en 1 van die naamlozen studeerde voor plastische chirugie ( als het fout is geschreven kan me dat niks schelen) En toen vroeg die god wil je mijn gezicht verbouwen dus hij die naamloze verbouwt het gezicht van die god en die word heel knap en blablabla en dan vind lanillia hem wel leuk en dan trouwen ze en gaan ze verder met het maken van die ietsen maar dan andere goden en de naamlozen bleven naamlozen heten. EINDE |
|
NAAM: Celine en Ellen
LEEFTIJD: 15
STAD: Sint-Amandsberg
LAND: Pompernelekensland
WAAR: voorbij de Melkweg
NAAM VAN DE BEVOLKING: Pompernellekens
BIJZONDER: Ze zijn rood met zwarte bollekens. Ze zijn zeer lief. Ze zijn altijd zeer vrolijk en blij als ze samen zijn
MYTHE: Er was eens een pompernelleke dat heel alleen leefde en zeer eenzaam was. Het was op zoek naar een ander pompernelleken maar de mensen zeiden dat er hier op de aarde geen pompernellekes waren. Daarvoor moest je een hele lange weg volgen: de Melkweg. Maar je moest ook nog het begin van die weg zoeken, wat heel moeilijk was. Maar toch besloot het pompernelleke om op zoek te gaan naar die weg. Want volgens haar was dat de enige manier om gelukkig te worden. Uiteindelijk, na lang zoeken vond ze de weg. Ze besloot dan ook zeer snel om deze te volgen. De weg was lang, het leek wel of er maar geen einde aan kwam. Maar het pompernelleke was toch blij. Ze wist dat als ze eindelijk in Pompernellekensland zou zijn, ze heel gelukkig zou worden. Ze zou er geen zorgen hebben en geen vijanden. Alleen maar vrienden. Na een lange tijd stopte de weg en ging over in een grote vlakte. Het pompernelleke zag in de verte al een boom staan. Toen ze als maar dichter kwam stond er plotseling een heel paradijs voor haar. Nu moest ze alleen maar op zoek naar andere pompernellekes. Na zo'n zware tocht besloot ze om eerst een plekje te zoeken waar ze kon slapen. Al snel vond ze een nest, hoog in een boom, waar ze onmiddelijk in slaap viel. De zon kwam op en dit moest de mooiste dag worden voor het pompernelleke. Ze ontwaakte voor het eerst met het gefluit van een merel en op de achtergrond hoorde ze het murmelen van een riviertje. |
|
NAAM: Danielle
LEEFTIJD: 12
STAD: Arnhem
LAND: Nergensland
WAAR: Ergens
NAAM VAN DE BEVOLKING: Nergen-ers
BIJZONDER: ze geloven rare dingen over van alles en nog wat en hebben hun eigen scheppingsverhaal verzonnen
MYTHE: Er was eens een land midden in de zee waar niets was, behalve de bomen en struiken maar geen mensen, dieren of andere dingen. Op een dag kwam er zomaar een voet uit de grond. Elke dag kwam er weer een ander lichaamsdeel uit de grond totdat er een heel mens ontstaan was. Het mens begreep niets van de natuur en begreep niet waarom er geen andere mensen waren: maar op dat moment wist hij niet dat hij krachten had die niets anders ooit zou hebben. Het kwam mischien omdat hij het eerste levende wezen was dat er bestond. 's Nachts had hij een droom dat hij alle struiken en bomen omtoverde tot levende wezens zodat hij niet meer zo eenzaam zou zijn, want dat was ie zeker. De volgende ochtend toen hij wakker werd dacht hij: als dat eens zo zal zijn wat hij droomde! Dus hij probeerde met zijn krachten van alles de struik werd ineens een raar wezen. Hij wist niet wat het was maar in ieder geval niet zoiets als hem. Elke dag kreeg hij wat meer toverkracht erbij en kon elke dag iets nieuws laten komen. De tweede dag toverde hij een boom om in water. De derde dag kwamen er uit de grond dieren. De volgende dag mensen: nu was hij niet meer eenzaam en kon hij van alles doen. Hij noemde het hele volk de Nergeners omdat ze op een land tevoorschijn kwamen waar nergens iets was maar door hem kwam er steeds meer bij totdat hij in alle landen was geweest overal toverde hij levende wezens tevoorschijn. En zo is volgens het land Nergensland alles ontstaan. einde |
|
NAAM: Giorgio Lapian
LEEFTIJD: 12
STAD: Arnhem
LAND: Nederland
WAAR: Gelderland
NAAM VAN DE BEVOLKING: Nederlanders
BIJZONDER: Ze zijn niet echt altijd even normaal
MYTHE: Eens in het heelal was er een god genaamd God. Hij wilde dat er licht kwam en ineens was er licht. God wilde dat er 8 enorme stenen verspreid in het heelal kwam, en er kwamen 8 stenen. Hij was nog niet tevreden met zijn werk en hij wilde vorm in de stenen. De stenen werden rond. Hij wilde dat er ook iets warms en iets kouds kwam toen ontstonden de zon en de maan. Hij schiep ook moeder natuur en vader tijd. Vader tijd en moeder natuur maakten 3 zonen. Ze heette Poekaloeko (god van bergen), Zeustia (godin van het water) en Mankoloekto (god van de mensen). Poekaloeko maakte bergen, Zeustia maakte rivieren en zeeen en Mankoloekto maakte 2 mensen: en vrouw en een man. Ze kregen de opdracht om meer mensen te maken. Op een moment 18.000 jaar later waren er miljoenen mensen. Moeder natuur maakte de bomen, de planten en de dieren. Vader tijd maakte de tijd: Dag en Nacht. Dag betekende dat de zon op kwam en Nacht betekende dat de zon onderging en de maan op kwam. God was er tevreden en zei tegen de mensen dat ze moesten leren te overleven. En maakt gebouwen huizen vill's winkel's en nog veel meer. Net als de wereld van nu. |
|